نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ - قطعه بلند اقبال

بلند اقبال / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست

اقربایت عقربان ومالهایت مارها

کاسه ات تا پر می است وکیسه ات تا پر ز زر

چون به گرد شهد موران هست گردت یارها

لیکن آن گردد تهی چون ازمی این خالی ز زر

مر تورا آن یارها یکسر شوند اغیارها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به مخاطب هشدار داده می‌شود که نباید به وابستگان و دارایی‌های مادی خود دلخوش باشد. زیرا نزدیکان ممکن است خطراتی شبیه به عقرب داشته باشند و مال‌ها نیز مانند مار خطرناک هستند. وقتی که کاسه و کیسه‌اش پر است، دوستان دور و برش جمع می‌شوند، اما زمانی که از دارایی‌اش کم شود، همین دوستان نیز به بیگانگان تبدیل می‌شوند. در واقع، دوستی‌ها وابسته به财富 هستند و در زمان سختی از بین می‌روند.