نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ - قطعه بلند اقبال

بلند اقبال / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

درحیرتم زحال قوام وز کار چرخ

روباه لنگ بین که چه سان شیر گشته است

تنها قشو نگشته قلمدان همی به فارس

ساطورها نگر که چو شمشیر گشته است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تغییر وضعیت قوام و چرخش امور دنیوی حیرت زده است. او به تصویر روباهی لنگ اشاره می‌کند که حالا مانند شیر قوی شده است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که قلمدان و ساطور نیز به جایگاه جدیدی رسیده‌اند و چنان تغییر کرده‌اند که به شمشیر تبدیل شده‌اند. به طور کلی، شاعر به تحولات و تغییرات غیرمنتظره در وضعیت‌ها و اشیاء اشاره می‌کند.