شمارهٔ ۲۸ - قطعه بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با دلی خسته به مشورت با خرد می‌پردازد و از او می‌پرسد که آیا باید در گلزار (بهار) قدم بگذارد. خرد به او می‌گوید که با وجود زیبایی‌های فصل بهار و گل‌ها، فرد غمگین و دل شکسته نمی‌تواند از لذت‌های آن بهره‌مند شود. شاعر به این نتیجه می‌رسد که اگرچه بهار و جشن و شادی وجود دارد، اما درونی غمگین نمی‌تواند از آن لذت ببرد و در نهایت به تردید خود درباره حضور در این شادی‌ها اشاره می‌کند.