نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ - قطعه بلند اقبال

بلند اقبال / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

اسم اعظم که خلق می گویند

کس نمیداند و بودمستور

گر به چنگ آیدت به دهر شود

هر خرابی که باشدت معمور

همچو خورشید آسمان گردی

شرق تا غرب در جهان مشهور

من بیاموزمت که تا دانی

منکر اما مشو بود زر و زور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر درباره اسم اعظم صحبت می‌شود که به واسطه آن، هر خرابی به آبادانی تبدیل می‌شود و انسان می‌تواند در جهان به شهرت برسد. شاعر می‌گوید که این اسم پنهان است و کسی از آن آگاهی ندارد. او همچنین به شنونده یادآوری می‌کند که برای دست یافتن به این معرفت، باید از کبر و قدرت‌طلبی دوری کند.