شمارهٔ ۳۶ - قطعه بلند اقبال
بلند اقبال / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
رحم وانصاف درمیانه خلق
گشته چون پای مار و دیده مور
چشم امید اگر کسی دارد
از کسی جز خدا بود بی نور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به این موضوع اشاره می‌کند که رحم و انصاف در میان مردم به اندازه‌ای کم شده است که مانند پاهای مار و چشم‌های مور به سختی دیده می‌شوند. او تأکید می‌کند که اگر کسی به امیدی چشم دوخته باشد، باید بداند که این امید جز از سوی خداوند نیست و از دیگران باید انتظاری نداشته باشد.