شمارهٔ ۴۳ - قطعه بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر می‌گوید که با وجود مهارت در شعر، از کسانی که فقط طلبکار هستند بی‌نیاز است. او کفش و کلاهی نو ندارد و وقتی یکی را داشته باشد، دیگری را نخواهد داشت. همچنین، او به دنبال مال و مقام نیست و احساس می‌کند که سینه‌اش از درد و غم شدید به تنگ آمده است. او تنها راهی که می‌شناسد، راه دوستی و محبت است و به جز آن، راهی دیگر ندارد.