شمارهٔ ۴۵ - قطعه بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با حسرت از آرزوهایش می‌گوید. او ای کاش آسمان چنین کاری می‌کرد که یا بتواند به آرامش برسد و چند روزی را در گوشه‌ای بی‌دغدغه زندگی کند، یا به گونه‌ای عمل کند که یکی از آن‌ها (او یا معشوق) دیگر نتواند دیگری را ببیند، که در این صورت به نوعی از درد جدایی کاسته شود.