بخش ۴۵ - یا علی ای محرم یزدان پاک بلند اقبال
بلند اقبال / بخش سوم / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
یا علی ای محرم یزدان پاک
ازغم هجران توگشتم هلاک
ای شه با کر وفر دادگر
بر من آشفته دل آور نظر
علت ایجاد دو عالم توئی
در بر حق خازن محرم توئی
چون شود ای شه صف محشر به پا
دادرس الا توکه باشد به ما
با دل پر حسرت وحال تباه
بر درت آورده ام ای شه پناه
گل نیم اما خس باغ توام
بلبل باغ تونه زاغ توام
از می عشقت همه مستی کنیم
هم ز توما دعوی هستی کنیم
نام توشد در دل وجان ذکر من
مدح تو شد بیگه وگه فکر من
رحم کن از لطف بر احوال من
تا زتوبرتر شود اقبال من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است با مضمون عشق و فراق از امام علی (علیهالسلام). شاعر از عمق غم و هجران خود نسبت به ایشان سخن میگوید و بر فضایل و ویژگیهای او تأکید میکند. او امام علی را تنها پناهگاه و دادگر میداند و از او درخواست رحمت و نگاه لطف دارد. شاعر خود را به عنوان گلی در باغ علی و بلبل عشق او توصیف میکند و میخواهد که با یاد او، از مستی عشقش بهرهمند شود. در نهایت، او از امام میخواهد که به حال او رحم کند تا شرایطش بهبود یابد.