شمارهٔ ۱۰ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چگونه بلائی که پیوند تو
نجویی بد است و بجویی بتر
شبی بیش کردم چگونه شبی
همی از شب داج تاریک تر
درنگی که گفتم که پروین همی
نخواهد شد از تارکم زاستر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تأثیرات و مشکلات ناشی از پیوندها و ارتباطات ناخواسته اشاره می‌کند. او متذکر می‌شود که جست‌وجو در روابط ناپایدار می‌تواند آسیب‌زا باشد. همچنین از شب تاریکی یاد می‌کند که به شب داج (شب تیره) تشبیه شده و به سختی‌های عاطفی اشاره دارد. در نهایت، او بیان می‌کند که پروین (ستاره) نمی‌تواند از تاریکی‌اش برای او نوری بیاورد.