شمارهٔ ۱۶ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بزلف کژّ ولیکن بقدّ و قامت راست
به تن درست و لیکن بچشمکان بیمار
اگر سر آرد یار آن سنان او نشگفت
هر آینه چو همه خون خورد سر آرد بار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد. به رغم اینکه موهای معشوق به شکل ناپسندی آشفته است، قامت او راست و زیباست. همچنین، چشمان او زیبا ولی بیمارگونه به نظر میرسند. شاعر اشاره میکند که اگر یار به طرف او بیاید، با دیدن او حسی عمیق و دردناک در دلش ایجاد خواهد شد، مانند اینکه زخمهای عشق دوباره باز شده و او را میسوزاند.