شمارهٔ ۱۲ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
تو آن شبرنگ تازی را به میدان چون برانگیزی
عدو را زود بنوردی بدان تیغ بلاگستر
به اندک روزگار ای شه دو چیزم داد بخت تو
یکی لفظی خرد رتبت دوم طبعی سخن‌گستر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف قدرت و شجاعت شاعر در میدان جنگ می‌پردازد. شاعر با بیان اینکه همچون شبرنگ تازی به میدان می‌آید، از توانایی‌اش در شکست دشمن و قدرت کلامی و سخنوری‌اش صحبت می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که بخت به او دو نعمت داده است: هم کلامی با رتبه و هم طبعی سخن‌پراکن.