شمارهٔ ۱۳ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
من این جا دیر ماندم، خوار گشتم
عزیز از ماندن دایم شود خوار
چو آب اندر شَمَر بسیار ماند
زُهومت گیرد از آرام بسیار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل بیان می‌کند که ماندن طولانی در یک جا باعث ذلت و خوار شدن انسان می‌شود. اگر به مدت زیادی در مکانی بمانیم، مانند آب که اگر مدت طولانی بماند زشت و بدبو می‌شود، انسان نیز بعد از مدتی از ماندن در یک مکان دچار کمبود احترام و ارزش می‌شود.