غزل شمارهٔ ۱۱۴ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف لذت‌های دنیوی و اهمیت درک عمق زندگی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی پر از شراب خوش‌مزه را بیاورد که رنگش به عقیق می‌ماند. او به تفکر و دقت در انتخاب‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به خواسته‌ها باید تلاش کرد و از کسالت دوری جسته شود. ارتباط با محبوب و صمیمیت نیز یک مسیر پرچالش است که نیاز به مجاهدت دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دنیا اگرچه زیباست، اما نمی‌تواند دوستی واقعی را جایگزین کند و باید در نظر داشت که دنیا موقتی است. در نهایت، او به دوستانش نصیحت می‌کند که از فریب دنیا دوری کنند و به عمق زندگی و معرفت اهمیت دهند.