غزل شمارهٔ ۱۱۷ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف لحظات دلپذیر و زیبای زندگی می‌پردازد. او به حریف خوش‌طبع و شاداب اشاره می‌کند که در کنار شراب، شاهد و شمع، فضایی رمانتیک و دل‌انگیز را خلق کرده‌اند. هوای بهاری و طراوت چمن نیز به زیبایی این فضا افزوده است. شاعر از نغمه‌ها و سازها سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید دارد که در برابر چالش‌ها باید صلح را انتخاب کند. او به دلتنگی و سنگینی روزگار اشاره می‌کند و از غم‌هایی که در دلش جا دارد، می‌گوید. در پایان به آرزوهایش می‌پردازد و بر لزوم بهره‌برداری از عمر گرانبها تأکید می‌کند.