رباعی شمارهٔ ۸ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت
با پسته دهن شکر لب حور سرشت
در باغ مراد ما چنین سرو نرست
بر خاک امید ما کس این دانه کشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از زیباییهای بهار و سبزه دلشاد است و به لذتهای زندگی اشاره میکند. او به میوهی پسته و لبهای شیرین حوریان اشاره میکند و از این که در باغ آرزوهایش هیچ نشانهای از رشد و شکوفایی نیست، ابراز ناراحتی میکند. این ابیات نشاندهنده امید و آرزوی شاعر برای تحقق رویاهایش است.