رباعی شمارهٔ ۸۱ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای قامت دلکش تو سرمایه سرو
سبز است لباس تو چو پیرایه سرو
مهتاب شبی چه خوش بود بر لب جوی
تنها من و تو نشسته در سایه سرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به درخت سرو که نماد زیبایی و سرسبزی است، تشبیه می‌کند. همچنین لحظه‌ای شاعرانه را بین خود و معشوقه‌اش در زیر سایه درخت سرو و در کنار جوی آب توصیف می‌کند که در آن بستر، زیبایی ماهتاب نیز حس می‌شود.