رباعی شمارهٔ ۸۲ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جستجوی شخصیت‌های بزرگ تاریخ بشریت، مانند آدم، پیامبر اسلام (ص)، و عیسی مسیح (ع) می‌پردازد و از آن‌ها می‌خواهد تا خود را معرفی کنند. او با اندوه از فقدان این بزرگواران یاد می‌کند و از روح می‌خواهد که نشانی از عیسی مریم بدهد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه این شخصیت‌ها رفته‌اند و در واقع، خواجه یا بزرگ عالم، در نبود آن‌ها احساس ناامیدی و فقدان می‌کند.