رباعی شمارهٔ ۹۴ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به جستجوی زیبایی و معنای واقعی زندگی دعوت می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که به دنبال صفات نیکو و گوهرهای پنهان وجودش بگردد. با اشاره به تلخی‌های زندگی، او به لذت‌ها و شیرینی‌های وجود معشوق که همچون تریاک تسکین‌دهنده است، اشاره می‌کند و به نوعی از عشق و زیبایی سخن می‌گوید.