رباعی شمارهٔ ۹۹ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احوال ابرها پرداخته است که به خاطر حیا و احترام، گریه می‌کنند و آب خود را بر زمین می‌ریزند. همچنین اشاره به فریاد زدن ابرها مانند رعد و جستجوی آب برای امام حسین در کربلا دارد. این بیان نشان‌دهندهٔ احساسات عمیق و عاطفی درباره واقعه عاشورا است.