شمارهٔ ٧٨ - ایضاً ابن یمین
ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
أخلائی أنبئکم جمیعا
بان الله فعال لماشا
چو خواهد گشت واقع امر محتوم
چه در غربت چه در مأوی و منشا
مکن شادی گرت گیتی به کامست
مخور غم گر بود کارت تراشا
چو گردانست گردون از میانه
کناری گیر و خوش میکن تماشا
مکن جز اهل معنی را تواضع
که خوش گفت آنکه کرد این بیت انشا
و لست یواضع الا الیکم
و اما غیر کم کلا و حاشا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به نوعی به موضوعات انسانی و معنوی میپردازد. شاعر به ما یادآوری میکند که خداوند همه چیز را به اراده خود پیش میبرد و هر واقعهای از پیش تعیین شده است. او در ادامه بیان میکند که نباید در غم و شادی دنیا غرق شویم و باید به تماشای زیباییها بپردازیم. همچنین از تواضع تنها برای اهل معنی و دانش سخن میگوید و بر این نکته تأکید دارد که افراد نادان باید از این ساحت دور باشند. در مجموع، شعر دعوتی به تعمق، تماشای زیباییها و احترام به علم و معنویت است.