شمارهٔ ۱۰۷ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که با دوری از دلدار، زندگی‌اش بی‌نور و پژمرده شده و حالتی ناامیدانه پیدا کرده است. پوست او به استخوانش چنگ زده و به شدت تحت تاثیر زیبایی معشوق قرار گرفته است. هر نگاه و زلف او، دل را شاد و در عین حال بیمار می‌کند. شاعر به توصیف لب و دندان معشوق می‌پردازد و می‌گوید که زیبایی او باعث شده دیگران نیز دچار عشق و بیماری شوند. در نهایت، به فضایل بارز معشوق اشاره می‌کند که سخنانش شیرین و دلنشین است.