شمارهٔ ۱۲۵ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به شادی و زیبایی دل اشاره دارد که حالتی دلنشین در نزد محبوب دارد. شاعر از داستان درد و شوق و عشق به محبوب می‌گوید و بیان می‌کند که درد و شور عشق به گونه‌ای است که حتی بلبل و پروانه نیز آن را روایت کرده‌اند. او به ضعف خود در برابر قدرت عشق اعتراف می‌کند و معتقد است که این داستان را حتی به دربار سلیمان نیز رسانده‌اند. شاعر همچنین از زیبایی و جذابیت معشوق می‌گوید که همچون کافور و مشک توصیف شده و در دلش نقشی عمیق دارد. در پایان، اشاره می‌کند که علی‌رغم پنهان بودن غمش، احساساتش به وضوح نمایان است.