شمارهٔ ۱۷۳ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خلیلم گو که نقاب از روی خود بردار، و به بتان آذر (آتش) شکستی وارد کن. شور و شوق را در عالم پخش کن و در کشور فتنه‌ها گسترش بده. بند زلف عنبرینت را باز کن تا گره بر کار مشکین بیفکند. زلف مشکینت مرا در گردن عشق به مانند چنبر بیفکند. لبخند شیرین پسته‌ات را بگشای و به سوی طوطی جان شکر بریز. دلم به عشق تو وفادار است و از تو صبوری را انتظار دارم. برای درد دل ابن یمین، دارویی از رمزی بر من بفشان.