شمارهٔ ۲۶۱ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر به وصف ویژگی‌های ظاهری و دل‌نشین او می‌پردازد و از آتش عشق سخن می‌گوید که دل او را سوزانده است. او به معشوق که الگوی زیبایی است، نسبت می‌دهد و احساسات عمیقش را با ابراز عشق و اشتیاق به تصویر می‌کشد. شاعر در عین حال از زهد و ملامت عالمان دین می‌گوید و تأکید می‌کند که عشقش بر هر گناهی برتری دارد. در نهایت، او از دردجدایی و تحمل رنج عشق می‌نالد و می‌گوید که حتی اگر نتواند به عشق خود ابراز احساس کند، اشک‌ها و اندوهش جاری خواهد بود.