شمارهٔ ۲۷۱ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از عشق خود به محبوبش می‌گوید و زیبایی او را تشبیه به ماه می‌کند. او در بیان احساسش از دیوانگی و شیدایی خود نسبت به معشوق می‌گوید و به سختی عاشقانه‌هایشان اشاره می‌کند. شاعر در تلاش است تا عشقش را توصیف کند و نگران از این است که دیگران نسبت به داستان عشقشان قضاوت کنند. همچنین، او به درد و رنجی که عشقش به او می‌آورد اشاره می‌کند و به زیبایی محبوبش به عنوان دلگرمی و پناه اشاره می‌نماید. در انتها، شاعر از محبوب می‌خواهد که کسی را که به عشقش وابسته شده، از درگاه خود نراند، چرا که شایسته است به دل عاشق رحمت کند.