نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۸ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بگرد مه ز عنبر خط کشیدی

دو هفته ماه را در خط کشیدی

عطارد را مکر خواهی خط آموخت

که بر سطح قمر سر خط کشیدی

نهادی خار غم آنلحظه گلرا

که چون لاله ز عنبر خط کشیدی

گر افسون تب عشقم نکردی

چرا بر گرد شکر خط کشیدی

شدم چون ذره ئی در غم از آندم

که بر خورشید انور خط کشیدی

مرا کشتی بشوخی وین خطا را

بروی دلستان بر خط کشیدی

هم از دود دل ابن یمین بود

که گرد آتش تر خط کشیدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و احساساتی است که شاعر نسبت به معشوق دارد. شاعر با زبانی زیبا و استعاره‌های هنرمندانه، از کشش عاطفی و تنگناهای عشق سخن می‌گوید. او به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر خودش اشاره می‌کند و احساساتش را از طریق تصویرسازی‌های ماه، عطارد، و خورشید به تصویر می‌کشد. همچنین به عواطف غم و شادی، و افسون‌های عشق و محبت اشاره دارد. در نهایت، شعر بیانگر زیباترین لحظات و رنج‌های ناشی از عشق است.