شمارهٔ ۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
الا ایدل اگر خواهی تماشاگاه علوی را
بسان قدسیان بر شو ببام گنبد مینا
نظر بگشای تا بینی جهانی جان همه شادان
ولیکن این کسی بیند که دارد دیده بینا
درین بیدای بی پایان که شد عقل اندرو حیران
دلیلت عشق میباید نه علم بوعلی سینا
بکوش ایدل که سالک را نشاید یکدم آسودن
زهی دولت اگر باشی ز جمع جاهدوا فینا
تو باری جهد خود میکن چه دانی حال چون باشد
کسی واقف نخواهد گشت بر اسرار لو شئنا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف یک تجربه روحانی و معنوی می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که برای دستیابی به آگاهی و دیدن زیبایی‌های عالم، به سمت دل‌باختگی و عشق سوق پیدا کند. او تأکید می‌کند که تنها علم و دانش کافی نیست و برای درک این جهان بی‌پایان، نیاز به دل و عشق دارد. همچنین اشاره می‌کند که سالکان باید در تلاش و جست‌وجو باشند و از آرامش لحظه‌ای پرهیز کنند، چرا که فهم اسرار عمیق زندگی تنها با جهد و کوشش حاصل می‌شود.