شمارهٔ ۶۹ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذبه شخص خاصی است که شاعر به او عشق ورزیده. قبله و محور زندگی شاعر، ابرو و چهره این شخص است. او به طرز خاصی وجود این فرد را مرکز جهان می‌داند و زیبایی او را سبب قوس قزح (رنگین کمانی) در زندگی می‌بیند. شاعر از محبوبش به عنوان منبع الهام و سرمستی یاد می‌کند و حتی در نماز هم قلبش به سوی اوست. در این شعر، عشق و خواستنی بودن معشوق با زیبایی و کرامتش به تصویر کشیده شده و نشان می‌دهد که این عشق می‌تواند دردی شیرین و در عین حال دردناک باشد.