شمارهٔ ١٠٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
چیست آن برگی که شاخ دانش از وی بی برست
مهره عقل از وجودش دائم اندر ششدرست
کیمیا خوانندش آنها کز خرد بیگانه اند
راست میگویند ز آنکه چهره هاشان چون زرست
قاصد خون دل است و ناقض نور بصر
سبزه باغ حماقت مایه درد سرست
قصد جان خود مکن و ز بنگ سرسبزی مجوی
آخر ای کودن نه قحط باده جانپرورست
در نصیحت داد معنی میدهم لیکن خرد
چون خیال بنگ بنگی را جهان دیگرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی آگاهی و خرد انسانی صحبت می‌کند و به نوعی به نقد افرادی می‌پردازد که از دانش و فهم دور هستند. شاعر می‌گوید که برخی افراد به ظاهر زیبا و با ظاهری درخشان، از حقیقت و خرد بیگانه‌اند. او همچنین نسبت به خطرات غفلت و نادانی هشدار می‌دهد و به دنبال راهی برای آگاه‌سازی دیگران است. در نهایت، او تأکید می‌کند که نوشیدن الکل یا لذت‌های زودگذر نمی‌تواند جایگزین خرد و آگاهی شود و انسان باید به جستجوی دانش و فهم بپردازد.