نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١٣٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

صحت و امن هست و وجه معاش

گر نباشی شکور کفرانست

شکر انعام منعم ار نکنی

آن نه کفران که عین کفرآنست

هست کفران فزون ز کفر از آن

که مثنی کفر کفرانست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت شکرگزاری و اعتراف به نعمت‌های زندگی اشاره دارد. شاعر بر این باور است که اگر انسان شکرگذار نعمت‌ها نباشد، در واقع کفران کرده و این کفر از کفر واقعی نیز بیشتر است. به بیان دیگر، نادیده گرفتن نعمت‌ها و عدم شکرگزاری به مراتب زشت‌تر از کفر است. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که شکرگزاری باید از روی سپاسگزاری حقیقی و درک نعمت‌ها صورت گیرد.