شمارهٔ ١٣٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان فضل و مقام انسان نسبت به دیگر موجودات می‌پردازد. شاعر با اشاره به وزیر زاده‌ای به نام عماد، ویژگی‌های او را بیان می‌کند و می‌گوید که او باید به شرافت نفس و طهارت خود توجه کند. او همچنین تأکید می‌کند که هر چند ممکن است دیگران در بعضی امور مشهور باشند، اما توانایی‌های واقعی درون انسان است که او را متمایز می‌کند. شاعر به جنبه‌های بندگی و سعادت در زندگی اشاره کرده و بیان می‌کند که مقام انسانی به بندگی و خدمت به دیگران وابسته است. در نهایت، شاعر به خویشتن خود به عنوان بنده‌ای قدیمی و هنرمند اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چه درباره هنر خود بیان کند، در نهایت حکم نیک و بد آن به خود او باز می‌گردد.