شمارهٔ ١٩٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
غرمائی که داشتم زین پیش
که از ایشان بمن رسیدی رنج
همچو قارون فرو شدند بخاک
جمله و باز ماند ز ایشان گنج
هر یکی را بغیر مظلمه نیست
هیچ حاصل درین سرای سپنج
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غصه‌هایی که از قبل داشتم و رنج‌هایی که از دیگران کشیدم، همچون قارون که به خاک افتاد، اکنون از بین رفتند و دیگر خبری از آن‌ها نیست. هر کسی به غیر از ظلم و ستم چیزی در این دنیا پیدا نکرده و هیچ چیز باارزشی در این جا وجود ندارد.