نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٠٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

ایدل اگر روزی دو سه دنیا نباشد بر مراد

خوش باش کاحوال جهان زانسانکه آید بگذرد

کار جهان برقی بود بر تیرگی رخشان شده

خوش در نظر آید مرا چون رخ نماید بگذرد

بگذار گیتی را و زو بگذر چو دانی این قدر

کز ما در آنکو در جهان روزی بزاید بگذرد

مائیم در دست غمش با نیم جانی غرق خون

ایکاشکی بار غمش چون جان رباید بگذرد

بر ما چو دور خرمی بگذشت و آمد وقت غم

دل شاد باید داشتن کان هم نپاید بگذرد

سیرت بگردان از بدی وز رنج دهر آسوده شو

کز مردم نیکو سیر هر چ آن نشاید بگذرد

از تنگنای آرزو مسکین دل ابن یمین

گر حق بخرسندی دری بر وی گشاید بگذرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوع گذر زمان و ناپایداری دنیا می‌پردازد. او می‌گوید که اگر روزی چند دنیا هم وجود نداشته باشد، نباید نگران بود زیرا همه چیز در حال گذر است. مشکلات و غم‌ها نیز موقتی هستند و باید با شادی و رضایت زندگی کرد. شاعر تأکید می‌کند که نباید به بدی‌ها و رنج‌های دنیا توجه کرد و بهتر است از نیکوکاران الهام گرفت. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که اگر اوضاع بر وفق مراد نباشد، باید امید به تغییر و بهبود داشت.