شمارهٔ ٢٠٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
اصلت ایدل چو ز خاکست بلندی مطلب
عنصر خاک نه مایل سوی پستی باشد
بخرد آنست که از حال خود آگاه بود
آنقدر عمر که در ربقه هستی باشد
مسکنی باید و مقدار کفافی ز معاش
زین فزون خواستنت آز پرستی باشد
باده دور باندازه دهند ای هشیار
بیشتر خواستن از غایت مستی باشد
بشنو ز ابن یمین یک سخن ایجان عزیز
اعتقاد تو بحق گر بدرستی باشد
بیشک اندر طلب بیشتر از قدر کفاف
سخت کوشی تو از غایت سستی باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان نکاتی درباره زندگی و خواسته‌های انسانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که انسان باید از وضعیت خود آگاه باشد و برای زندگی‌اش به اندازه کافی دارد. اگر بیش از نیاز بخواهد، این نشان از آز و طمع اوست. همچنین او به اهمیت اندازه‌گیری خواسته‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که باید در زندگی میانه‌رو بود و از افراط پرهیز کرد. در نهایت، پیام اصلی این شعر به تلاش در زندگی و ایجاد تعادل میان نیازها و خواسته‌ها برمی‌گردد.