شمارهٔ ٢١١ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تمجید و ستایش از شاه یا یکی از شخصیت‌های برجسته‌ای به نام "کامران وجیه الدین" می‌پردازد. او این فرد را در مقامی والا و خوشبخت توصیف می‌کند و او را به ایاز و محمود، دو شخصیت تاریخی مشهور، تشبیه می‌کند. شاعر خود را نوکر و خدمت‌گزار او می‌داند و از اسب خود که مشابه اسب فرزین است، صحبت می‌کند. او همچنین بیان می‌کند که هر کس بر این اسب سوار شود، در شمار سربازان او خواهد بود. شاعر امیدوار است که اگر از شاه هدیه‌ای دریافت کند، در نظر حسودان مورد تحسین قرار گیرد و از دل پاکش نیکویی‌ها و ستایش‌ها را برای شاه جاری کند.