شمارهٔ ٢١٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
اگر اقلیم قناعت شودت زیر نگین
پادشاهان جهان جمله گدای تو شوند
دست نفس تو چو کوته شود از شاخ مراد
عارفان طالب خاک کف پای تو شوند
از طمع روی بگردان و قناعت بگزین
تا بزرگان جهان طالب رای تو شوند
پیشه کن جود و تواضع که بتحقیق و یقین
عالم معتقد صدق و صفای تو شوند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به اهمیت قناعت و تواضع اشاره می‌کند. اگر انسان به قناعت دست یابد، تمام پادشاهان دنیا به او خدمت خواهند کرد. وقتی نفس انسان از خواسته‌های بی‌پایه و غیرضروری دست بکشد، عارفان و خردمندان به او توجه می‌کنند. او به خواننده توصیه می‌کند که از طمع دوری کند و قناعت را انتخاب کند تا بزرگان جهان به رای او گرایش پیدا کنند. در نهایت، با اتخاذ ویژگی‌های جود و تواضع، انسان می‌تواند به صداقت و صفای واقعی دست یابد.