شمارهٔ ٢١۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
اهل دنیا سه فرقه بیش نیند
چون طعام اند و همچو دارو و درد
فرقه ئی چون طعام در خورند
که از ایشان گزیر نتوان کرد
باز جمعی چو داروی دردند
که بدان گه گهست حاجت مرد
باز جمعی چو درد با ضررند
تا توانی بگرد درد مگرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به سه گروه از مردم اشاره دارد: 1. گروهی که به مانند غذا هستند و انسان‌ها ناچار به تعامل با آن‌ها هستند. 2. گروهی که مانند دارو می‌باشند و در مواقع خاص به آن‌ها نیاز داریم. 3. گروهی که مانند درد هستند و بهتر است از آن‌ها دوری کنیم. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید از دردها و مشکلات دوری کرد.