نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۴٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

باغبانی بنفشه می انبود

گفتم ای گوژ پشت جامه کبود

این چه رسمیست در جهان که توراست

پیر نا گشته بر شکستی زود

گفت پیران شکسته دهرند

در جوانی شکسته باید بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این مصرع‌ها به گفتگو با یک باغبان بنفشه می‌پردازد و از او دربارهٔ زندگی و ناپایداری آن سوال می‌کند. باغبان با اشاره به این‌که پیران در زندگی چقدر زود شکسته و پیر می‌شوند، می‌گوید که در جوانی هم باید با مشکلات و رنج‌ها مواجه شد، زیرا زندگی پر از دشواری‌هاست. این شعر بیانگر واقعیت‌های تلخ زندگی و عبور زمان است.