شمارهٔ ٢۵٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پنج روزیکه در کشاکش غم
در سرای سپنج خواهی بود
گر فزون از کفاف میطلبی
طالب درد و رنج خواهی بود
مال کز وی تمتعت نبود
چه کنی مار گنج خواهی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان رنج و غم ناشی از طمع و خواستههای بیش از حد میپردازد. او میگوید که اگر انسان بخواهد بیشتر از نیازش داشته باشد، به دنبال درد و رنج خواهد رفت. همچنین، اشاره میکند که اگر از مال و ثروتی که به آن لذت نمیبرد، بهرهای نبرد، در واقع به دنبال چیزی خواهد بود که هیچ فایدهای ندارد. در نهایت، شاعر تأکید میکند که پشتوانه و گنج واقعی، لذت بردن از چیزهایی است که واقعاً ارزشمندند.