نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٨٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

دمی نمیگذرد کاین دل کباب مرا

زمانه زاتش هجران کبابتر نکند

همیشه ساغر چشمم پر آب باشد لیک

نمیرود نفسی تا پر آبتر نکند

خراب شد دل و جانم ز محنت ایام

هنوز نیکم اگر ز این خرابتر نکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر درد و رنج گوینده از جدایی و هجران است. او می‌گوید که دلش به شدت آتش گرفته و درد و غم او هر لحظه بیشتر می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که هر چند چشمانش پر از اشک هستند، اما هیچ کس برای آرام کردن او نمی‌آید. در نهایت، او به تخریب روح و جانش از مشکلات زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هنوز وضعیتش خوب است، اگر چه ممکن است بدتر شود.