شمارهٔ ٢٩٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
روزگاری که ز کس هیچ گزندت نرسد
و اندرو وجه معاشی بنظامت باشد
دیو را طبع تو مزدوری بیمزد کند
گر زیادت طلبی زانچه تمامت باشد
صحت و وجه معاشی و ز کس بیمی نه
اینسعادت بس اگر زانکه مدامت باشد
زهد راهی بود و شیوه رندی راهی
زین دو بنگر که بدل میل کدامت باشد
مرسان غم بدل هیچکس و شاد بزی
عقل باید که همه جای امامت باشد
آب انگور نکو خور که مباحست و حلال
آب زمزم نخوری بد که حرامت باشد
اگرت سیرت از اینسان بود ای ابن یمین
چشمه آب خضر جرعه جامت باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن به خوشبختی و زندگی آرام اشاره شده است. شاعر می‌گوید که زمانی می‌گذرد که از کسی آسیبی نخواهی دید و در زندگی معیشت ثابتی خواهی داشت. اگر در جستجوی بیشتر از آنچه داری باشی، دیو طبع تو را به خطر می‌اندازد. داشتن امنیت و معیشت، خود نعمت بزرگی است. همچنین اشاره می‌کند که زهد و رندی دو راه متفاوت هستند و به خودت بستگی دارد که کدام یک را انتخاب کنی. نباید غم دیگران را به دل بگیری و باید با عقل و درایت زندگی کنی. توصیه می‌کند آب انگور را که حلال است بنوشی، در حالی که آب زمزم که حرام است را نپذیری. در نهایت، اگر سیرت نیکو باشد، به خوشبختی و زندگی خوب دست خواهی یافت.