شمارهٔ ٣٠۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شبی بلطف ز پیر خرد بپرسیدم
بدانخیال که در خاطرم مصور شد
که رنج محنت ایام و حادثات زمان
همه برای من اندر جهان مقرر شد
بعمر خویش ندیدم که یک مراد مرا
ز سعی گردش گردون دون میسر شد
جواب داد که از گردش زمانه مرنج
که در مبادی فطرت چنین مقدر شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از پیر خرد درخواست می‌کند تا دربارهٔ سختی‌ها و مصیبت‌های زندگی‌اش توضیح دهد. او اشاره می‌کند که تمام این رنج‌ها به نوعی مقدر شده‌اند. پیر خرد به او می‌گوید که نباید از تغییرات و سختی‌های زمانه گله‌مند باشد، زیرا این مسائل بخشی از تقدیر و فطرت انسانی هستند.