شمارهٔ ٣٠۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شهریار جهان طغایتمور
شاه سیارگان غلام تو باد
جام گیتی نما که خورشید است
دور او تا ابد بکام تو باد
هست بزم تو رشک خلد برین
حور عین ساقی مدام تو باد
تا بمانی خضر صفت جاوید
آبحیوان شراب جام تو باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از قدرت و عظمت شاه جهان طغایتمور سخن می‌گوید و او را به عنوان یک آسمان و سیارگان اطرافش توصیف می‌کند. شاعر با تمجید از زیبایی و شکوه بزم او، آن را بهشت و حوریان را به عنوان ساقی‌های او تشبیه می‌کند. در پایان، شاعر آرزو دارد که این شاه همچون خضر جاویدان باقی بماند و همیشه از شراب خوشگوار خود بهره‌مند باشد.