شمارهٔ ٣١٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به دو نوع انسان اشاره می‌کند. اول، انسانی که در زمان فقر و نیازمندی، مانند غنچه‌ای که درختش به بار می‌نشیند و به رشد و شکوفایی می‌رسد. دوم، انسانی که در زمان رفاه و برخورداری، باید از او دوری کرد، زیرا مانند مستراح پر شده‌ای است که بوی ناخوشایندش بیشتر می‌شود. این ابیات به بیان Contrast میان انسان‌های فقیر و ثروتمند و نتایج رفتارشان می‌پردازد.