شمارهٔ ٣٢٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
کسی کو خموش است و پشمینه پوش
میان خلایق سروشی کند
نبینی که از جمله میوه ها
به است آنکه پشمینه پوشی کند
از آن سوسن آزادگی یافتست
که باده زبان در خموشی کند
بر این هر دو گر نرم خوئی چرا
بقصد کسی سخت کوشی کند
حکیمانه میگوید ابن یمین
کسی کو که حکمت نیوشی کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره فردی خاموش و با لباس پشمینه‌ای است که در میان مردم سخن میگوید. شاعر اشاره می‌کند که این فرد، مانند میوه‌های باارزش به حساب می‌آید. او به آرامی و با آزادی خود، با زبانش تأثیر می‌گذارد. همچنین، اگرچه ممکن است ظاهراً نرم‌خو به نظر برسد، ولی به خاطر اهدافی خاص، سخت‌کوشی می‌کند. در نهایت، شاعر به حکمت و اندیشه عمیق این فرد اشاره می‌کند.