شمارهٔ ٣٢۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهان
عرضه دارم گر ز راه مکرمت اصغا کند
میکند گردون دون با من ستم بیموجبی
عدلت آخر چون روا دارد که او اینها کند
هر زمان آرد محصل نسخه ئی کابن یمین
مبلغی چندین ادا در وجه مولانا کند
وجه جستن چون بر اینمنوال دید ابن یمین
گشت واجب آنکه بر رأی منیر آنها کند
کاین رهی وجه معیشت چون نمی‌یابد بجهد
وجه این نوع حوالت از کجا پیدا کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نوعی از غم و شکایت در مورد مشکلات زندگی و ناملایمات روزگار اشاره دارد. نویسنده از سختی‌هایی که بر او می‌گذرد صحبت کرده و به عدالت و نحوه رفتار دنیاست اشاره میکند. او از مظالمی که بر او رفته و کوشش‌هایش برای تأمین معیشت و حقوق خود سخن می‌گوید. در نهایت، پرسش‌هایی در مورد چگونگی تأمین مخارج و پیدا کردن راهی برای ادامه زندگی مطرح می‌شود. این متن نشان‌دهنده ناامیدی و تلاش فردی است که در جستجوی راهی برای بهبود وضعیت خود است.