شمارهٔ ٣٣٠ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که اگر اطرافیانش از او ثروتمندترند، این باعث ناراحتی او نمی‌شود و او همچنان در جستجوی هنر و دانش است، نه ثروت مادی. او بر این باور است که خداوند به هر کس آنچه شایسته‌اش است را داده و او نیز از این نعمت‌ها بهره‌مند شده است. او ثروت‌های مادی را بی‌ارزش می‌داند و بر این نکته تأکید می‌کند که با دیگران عداوتی در دل ندارد، همان‌طور که مسیحا با کسی دشمنی نمی‌کند. در پایان، شاعر می‌گوید که حتی اگر قافیه‌ها تغییر کنند، برای او همچنان آسان است که با کلمات بازی کند.