نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٣٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

کنجی که در او گنجش اغیار نباشد

کس از تو و بر تو ز کس آزار نباشد

رودی و سرودی و حریفی دو سه یکدل

باید که عدد بیشتر از چار نباشد

نردی و کتابی و شرابی و ربابی

شرطست که ساقی بجز از یار نباشد

عقلست که تمییز کند نیک و بد از هم

او نیز در این کار بانکار نباشد

وانکس که بود منکر اینکار که گفتم

از عالم ارواح خبر دار نباشد

این دولت اگر دست دهد ابن یمین را

با هیچکسش در دو جهان کار نباشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان تمایلی به زندگی راحت و خوش با دوستان و محبوبان اشاره دارد. شاعر به این نکته توجه می‌کند که در جمعی که در آن دوست و یار وجود نداشته باشد، هیچ گونه خوشی و آسایشی نخواهد بود. او بر اهمیت وجود عشق، دوستی و شاعرانه بودن در زندگی تأکید می‌کند و به وجود عقل به عنوان تمییز دهنده نیک از بد اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر این ویرانی‌ها (مشکلات) بر ابن یمین پیروز شود، هیچ کس نمی‌تواند در دو جهان او را تهدید کند. به طور کلی، شعر به اهمیت محبت، دوستی و خلوت‌های خوش در زندگی می‌پردازد.