نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣۶۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نهال باغ وزارت علاء دولت و دین

چو سرو بر چمن ملک سر فراز افتاد

عروس فضل که بودی اسیر فاقه و فقر

بروزگار وی اندر نعیم و ناز افتاد

سپهرش ار چه ز عین الکمال نقصی جست

وگرچه پایه قدرش در اهتزاز افتاد

وگرچه ماه معالیش در محاق نشست

وگرچه شمع بزرگیش در گداز افتاد

چو آفتاب ز جاهش نکاست یکذره

نه ماه نیز بصف النعال باز افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی نهالی است که در باغ وزارت به وجود آمده و به زمین و زمان برتری دارد. نهال به معنای شخصی با فضیلت و نیکوست که علی‌رغم مشکلاتی مانند فقر و ناکامی، به نعمت و رفاه می‌رسد. اگرچه در برابر آسمان‌ها ممکن است نقص‌هایی وجود داشته باشد و وضعیت وی متزلزل به نظر برسد، اما او هیچ‌گاه از مقام و ارزش‌های خود کاسته نمی‌شود و چون آفتاب، همچنان در اوج می‌درخشد.