شمارهٔ ٣٨١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
همی شد رهی دی بنزد بزرگی
بدان تا دمی حق صحبت گذارد
یکی گفت ضایع چرا میکنی عمر
چگونه کسی تخم در شوره کارد
برو ترک او گیرو بنشین بکنجی
که این صحبت الا ندامت نیارد
نه او خود رساند بتو هیچ خیری
نه شر کسی از تو هم باز دارد
خردمند ازینگونه کس را که او هست
وجود و عدم هر دو یکسان شمارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به فردی نصیحت می‌کند که چرا عمر خود را با صحبت کردن با فردی بی‌فایده تلف می‌کند. او می‌گوید بهتر است به جای این شخص بی‌مفید، زمان خود را صرف کارهای دیگر کند، زیرا این صحبت‌ها تنها به ندامت منجر می‌شود و نه خیر و نفعی به دنبال دارد. خردمند واقعی کسی است که وجود و عدم چنین افرادی را یکسان می‌داند.